Over Cecile

2014-11-01 18.54.25In het kort
Hallo daar! Allereerst, wat leuk dat je de tijd neemt om mijn blog te lezen, bedankt daarvoor. Op 29 februari 1996 was het zover, ik wilde uit mijn moeders buik. Alhoewel mijn moeder niet wilde dat ik op deze datum, namelijk schrikkeldag, geboren zou worden. Maar zo eigenwijs als ik toen al was, en nu nog steeds ben, wilde ik er toch echt uit. En Hoera, Cecile van de Vooren was geboren. Al heel mijn leven woon ik in een pittoreske dropje aan de rand van Arnhem, genaamd Driel. Nu, negentien jaar later, woon ik nog steeds met veel plezier in dit dorpje. Tussendoor op mijn negende levensjaar kwam een kleine verhuizing (gelukkig) binnen het dorp aanbod. De oorzaak hiervan was dat mijn ouders gingen scheiden en geld een probleem was. Wat niet gek is. Want geld speelt, hoe je het went of keert, negen van de tien keer een grote rol. Na de scheiding was het voor mij vanzelfsprekend dat ik bij mijn moeder ging wonen. Ik ben namelijk altijd al een moederskindje geweest. Mijn broer deed hetzelfde en samen logeerde we om het weekend bij onze vader.

Terwijl ik altijd dicht bij huis ben gebleven, ben ik in het nieuwe schooljaar van 2013, op schoolgebied, het verder van huis gaan zoeken. In Utrecht ben ik journalistiek gaan studeren en tot op de dag van vandaag heb ik daar nog geen spijt van. 
Voor mijn opleiding ben ik dit blog gaan schrijven. En je hebt het misschien al kunnen raden waarover het gaat aangezien je de titel hoogstwaarschijnlijk al hebt gelezen. Het onderwerp voor mijn blog is voor mijn opleiding (anonieme) zaaddonatie geweest, maar nu wil ik mijn horizon gaan verbreden.

(Anonieme) zaaddonatie 
Nu zou je jezelf misschien wel afvragen hoe ik ooit op dit onderwerp ben gekomen. Zelf ben ik verwekt in een fertiliteitscentrum. Mijn anonieme helft is eerst ingevroren geweest, en daarna met een pipetje in mijn moeder gebracht. En zoals je kan begrijpen ben ik daar uit verwekt. 
Omdat de zaaddonatie in de tijd dat ik ben verwerkt anoniem was, ken ik mijn biologische vader niet. Over deze kwestie spoken veel vragen oor mijn hoofd. Zoals: Misschien heeft hij wel zijn sperma gedoneerd om aan het geld te komen? Of zou hij het echt voor mij hebben gedaan, om een extra leven te wekken? Zou hij dezelfde wensen in zijn leven hebben die ik heb? En tot slot: Zou hij ooit nog aan mij denken?

Ook al zou ik mijn anonieme helft beter willen leren kennen, de kans dat ik mijn biologische vader ga vinden is heel klein. Zei ik klein? Ik bedoel echt kleiner dan klein, minuscuul is eerder ik het woord waar ik opzoek naar was. Er zijn wel verschillende opties, maar deze zijn erg beperkt of kosten aardig wat geld.

Alle verhalen over (anonieme) zaaddonatie zijn te lezen onder het kopje ‘Over (anonieme) zaaddonatie’.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s